We leven in een interessant tijdsgewricht met veel innovatieve ontwikkelingen. Onze manier van communiceren en zaken doen verandert. Online, maar ook offline, communicatie zijn volop in beweging en de termen vliegen je om de oren: social media, social business, het nieuwe werken, easycratie, lifehacking, alles met 2.0 en 3.0 erachter. The Social Society analyseert en duidt de trends, heeft een mening en brengt duidelijkheid...
Vorige week twitterde ik over #dinosaurusbedrijven naar aanleiding van het onderzoek dat bijna de helft van de werkgevers zich stoort aan het gebruik van social media door werknemers. Dat zijn inderdaad dinosaurusbedrijven. Op twitter ontspon zich een aardige conversatie over de term en natuurlijk werd ook gevraagd of er voorbeelden zijn.
Laten we even beginnen met een lesje biologie: wat zijn de uiterlijke kenmerken van een dinosaurusbedrijf?
Om te beginnen ogen ze oud; 'prehistorisch' (om het even lekker zwaar aan te zetten). Er is veel hiërarchie, een boardroom gevuld met grijze pakken en een cultuur en structuur die lijken te verlangen naar de jaren '90 van de vorige eeuw.
De organisatie is vaak ook wat log en angstig, defensief ingesteld. Daarom heeft het een flink pantser om de buitenwereld daadwerkelijk buiten te houden en soms zelfs stekels om vervelende klanten af te schrikken.
Tot slot heeft een dinosaurusbedrijf natuurlijk last van de veranderende wereld en weet er niet goed mee om te gaan. Zich aanpassen aan de nieuwe situatie? Not going to happen! Het dinosaurusbedrijf sterft uit. Net als, juist; ijstijd en zo...
Nu we dus weten hoe we zo'n dino in het wild kunnen spotten: zijn er voorbeelden van echte dinosaurusorganisaties? Ik denk dat er nog genoeg zijn, maar ook dat er nog enkele zijn die zich tóch nog op tijd zullen aanpassen en niet meer met uitsterven bedreigd worden.
Vorige maand zat ik bij een masterclass van professor John Koster waarin hij de vraag opwierp: "is het nu eigenlijk wel zo anders dan pakweg tien of twintig jaar geleden"? Hij doelde met name op marketing en communicatie, al voerde de discussie breder.
Het leek een interessante uitweg om de vraag ontkennend te beantwoorden: "nee", opperden de toehoorders: "de middelen zijn anders en sneller, maar de principes zijn hetzelfde". Toch voelden we aan, dat deze stellingname tekort schoot. En dat blijkt ook...
We zitten in een zeer interessant tijdsgewricht; het individu (de klant, de consument, jij, ik) hebben steeds meer invloed op organisaties, bedrijven en instanties. Power to the people? Jazeker; en veel meer dan tien, twintig jaar geleden. Mensen eisen in toenemende mate meer van een organisatie dan alleen een product of dienst. Het merk moet kloppen, het verhaal moet kloppen; de hele sfeer rond bedrijven waar je regelmatig zaken mee doet moet passen: transparant, benaderbaar en open voor vragen, feedback en suggesties.
Zo'n 25% van de mensen geeft inmiddels aan actief mee te willen denken met bedrijven en steeds meer klanten willen invloed op hun favoriete merk. Het Britse Marmite (je weet wel, van die kruidenpasta voor op je brood; je vindt het écht lekker of heel vies) richtte de 'Marmarati' op; een social fanbase die actief meedenkt over de bedrijfsvoering en min of meer zeggenschap heeft over de beslissingen die genomen worden. Sinds de oprichting is de omzet van Marmite met zo'n 15% gestegen.
Echt iets van deze tijd? Toen Coca-Cola in 1985 met de 'New Coke' kwam, ging het publiek zelfs de straat op om 'hun' eigen, vertrouwde, oude Coke terug te eisen: de introductie werd een flop die in de marketing branche nog steeds als studiemateriaal dient. Hoe het niet moet dus.
Wat dat betreft, lijkt er niets veranderd. Toch is dat schijn; anno nu gaat het sneller, bereiken meer mensen elkaar sneller en zijn de verwachtingen hoger ten aanzien van transparantie, de interactie tussen organisaties en hun omgeving en de producten of diensten (op maat!). Daarbij beperken deze verhoudingen tussen klanten en bedrijven zich nu niet meer tot grootse campagnes van multinationals als Coca-Cola, maar gaat het op voor elk bedrijf dat succesvol zaken wil doen, groot of klein. Organisaties die hier niet in meegaan en niet inzien wat er de komende jaren definitief verandert in de relatie met hun klanten, gaan gillend onderuit of roemloos ten onder...
Een nieuw blog? Social Society? What's in a name...
We zitten in een interessant tijdsgewricht: een verschuiving van machten, krachten, normen en waarden. Via social media weten we elkaar steeds beter te vinden en vinden we het nieuws dat ons past, schikt en aansluit op onze voorkeur en wensen. We hebben ook steeds meer invloed: op de media, op organisaties, bedrijven, producten, diensten... Op de hele wereld; de maatschappij.
Dit blog is een zoektocht naar de zaken die er echt toe doen; een reis langs social media, social business, society 3.0, nieuwe vormen van communicatie en interactie, technologie, de verdere voltrekking van de digitale revolutie, opkomende generaties en hun ideeën, de easycratie, lifehacking, urban nomads, trends en ontwikkelingen. Kortom: de wereld van de Social Society.
En we proberen het te duiden: waar gaat dit over? Wat zijn de goede ideeën? Wat zijn hypes en wat blijft? Hoe verandert de wereld en wat leren we daarvan en nemen we mee?